Kaf, Ha, Ya, Eyn, Sad!

(Ya Muhəmməd!) Bu, sənin Rəbbinin Öz bəndəsi Zəkəriyyaya verdiyi rəhmətinin zikridir.

(Zəkəriyya) Rəbbini gizlicə (və ahəstə) çağırdığı zaman,

Dedi: "Pərvərdigara, daha sümüyüm boşalıb və başım qocalıqdan ağarmışdır, Pərvərdigara! Heç vaxt Sənə dua etməkdən mə'yus olmamışam".

"Mən özümdən sonra qohumlarımdan qorxuram. Arvadım da ki, doğmazdır. Buna görə mənə Öz tərəfindən bir canişin bəxş et ki:

Həm mənim varisim, həm də Ali-Yǝ'qubun varisi olsun. Və Pərvərdigara! Onu bəyənilmiş et!".

"Ey Zəkəriyya! Biz sənə adı "Yəhya" olan bir oğul muştuluğu veririk, bundan qabaq heç kimi ona adaş etməmişik".

Dedi: "Pərvərdigara! Arvadım doğmaz, özüm də qocalıqdan əldən düşmüş olduğum bir halda mənim necə oğlum ola bilər?"

(Mələk) dedi: "Dediyin kimidir. (Lakin) Rəbbin buyurub ki, bu mənim üçün asandır. Necə ki, bundan əvvəl sən heç bir şey olmadığın halda səni yaratmışam".

Dedi: "Pərvərdigara! Mənim üçün bir əlamət qərar ver!" Buyurdu: "Sənin əlamətin üç gecə-gündüz sağlam olduğun halda adamlarla danışmamağındır".

Sonra mehrabdan Öz qövmünün yanına gəldi və onlara andırdı (bildirdi) ki, səhər-axşam Allaha təsbih (dua) etsinlər.

"Ey Yəhya!" "Kitabı möhkəm tut!" Biz uşaqlıqdan ona hikmət verdik.

Va (habelə) Öz tərəfimizdən mehribanlıq və paklıq (verdik). Və o, təqva sahibi idi.

Öz ata-anasına yaxşı (xoşrəftar) idi, zülmkar və asi deyildi.

Və salam olsun ona! Doğulduğu günə, öləcəyi günə və təzədən diriləcəyi günə.

(Ya Muhəmməd!) Bu kitabda Məryəmi yad et! Onda ki, o, ailəsindən ayrılıb (Beytül-Müqəddəsin) şərq tərəfində bir kənara çəkildi.

Onlar ilə öz arasında bir pərdə asdı, o zaman öz Ruhumuzu (Cəbraili) ona tərəf göndərdik ki, bir insan surətində ona göründü.

(Maryəm) dedi: "Mən səndən Rəhmana (Allaha) pənah aparıram, əgər təqvalısan!"

Dedi: "Mən ancaq sənə pak-pakizə bir oğlan baqışlamaq üçün sənin Rəbbinin elçisiyəm".

Dedi: "Mənə heç bir insan toxunmamış və pis iş körmədiyim bir halda mənim necə oğlum ola bilər?!"

Dedi: "Dediyin kimidir. Lakin sənin Rəbbin buyurub ki, bu mənim üçün asandır. Biz onu insanlar üçün bir möcüzə və Öz tərəfimizdən bir rəhmət edəcəyik. Və bu iş hökmən olunmalıdır".

Beləliklə, (Məryəm) ona (İsaya) boylu oldu və onunla birlikdə uzaq bir yerə çəkildi.

Doğmaq sancısı onu bir xurma ağacının gövdəsinə (söykənməyə) çəkib gətirdi. Dedi: "Kaş bundan əvvəl öləydim və biryolluq unudulaydım".

Bu zaman onun (ayağı) altından (İsa və ya bir mələk) onu səslədi: "Qəm yemə! Rəbbin sənin üçün (ayağının) altından bir bulaq axıtdı".

"Xurma ağacını özünə tərəf silkələ ki, sənə təzə xurma tökülsün".

Ye, iç və gözün aydın olsun. Əgər bir adam görsən de: "Mən Rəhman (Allah) yolunda oruc tutmağı nəzr etmişəm; bu gün heç bir adamla əsla danışmayacağam".

Sonra (Məryəm) uşağı götürüb qövmünün yanına gətirdi. Dedilər: "Ey Məryəm! Çox pis bir iş görmüşsən".

"Ey Harunun bacısı! Atan pis kişi deyildi, anan da ki, pis iş görən (qadın) deyildi".

(Məryəm) İsaya tǝrǝf işarə etdi. Dedilər: "Beşikdə olan uşaqla necə danışmaq olar?!"

(Uşaq) dedi: "Mən Allahın bəndəsiyəm. Mənə kitab verib, həm də məni peyğəmbər etmişdir".

"Hər harada olsam məni mübarək (bərəkətli) etmişdir və mənə nə qədər ki, diriyəm namaz qılıb, zəkat verməyi tapşırmışdır".

"Və məni anama görə yaxşılıq (xoşraftarlıq) etməyi tapşırmışdır, məni zülmkar və asi etməmişdir".

"Və mənə, doğulduğum günə, öləcəyim günə və təzədən diriləcəyim günə salam olsun".

Bu (söz) onların şəkk etdikləri Məryəm oğlu İsa (barəsindəki) haqq sözdür.

Allaha övlad götürmək yaraşmaz. O, pak və müqǝddəsdir. O, hər hansı bir şeyi iradə etsə, ona "ol" deyər, o da dərhal olar.

Amma onlardan bəzi dəstələr ixtilaf etdilər. Vay olsun o böyük günü hazır görən kafirlərin halına!

Amma onlardan bəzi dəstələr ixtilaf etdilər. Vay olsun o böyük günü hazır görən kafirlərin halına!

Onlar Bizə (Bizim hüzurumuza) gələcəkləri gün nə yaxşı eşidən və nə gözəl görən olarlar. Lakin bu gün zülmkarlar açıq-aşkar bir zəlalətdədirlər.

Və onları qafil olduqları və iman gətirmədikləri halda işin bitmiş olacağı həsrət günündən qorxut!

Həqiqətən, yer üzünə və onun üzərində olan hər şeyə Biz varis olacağıq və Bizə tərəf qaytarılacaqlar.

Bu kitabda İbrahimi də yad et! Doğrudan da o, çox doğruçu Peyğəmbər idi.

O, bir zaman ata (çağırdığı Azərə) dedi: "Atacan! Eşitməyən, görməyən və sənə heç bir faydası olmayan şeylərə nə üçün ibadət edirsən?"

"Atacan! Mənim üçün (vəhydən) bir elm gəlmişdir ki, sənə gəlməmişdir, buna görə mənim tabeliyimdə ol ki, səni düz bir yola hidayət edim".

"Atacan! Şeytana ibadət etmə! Çünki şeytan Rǝhmana (Allaha) asi olmuşdur".

"Atacan! Mən qorxuram ki, Rəhman tərəfindən sənə bir əzab toxunsun və beləliklə, şeytana yoldaş olasan".

Dedi: "Ey İbrahim! Sənmi mənim tanrılarımdan üz çevirirsən? Əgər bundan əl çəkməsən, səni daşlayacağam vǝ (get) uzun bir müddət məndən uzaq ol!"

(İbrahim) dedi: "Salam olsun sənə! (Xudahafiz), tezliklə Rəbbimdən sənin bağışlanmağını diləyəcəyəm, çünki O, mənə həmişə mehriban olmuşdur".

"Sizdən və sizin Allahdan qeyri çağırdığınız şeylərdən uzaqlaşır və Rəbbimi çağırıram. Ola bilsin ki, mən Rəbbimi çağırmaqdan mə'yus olmayam".

Onlardan və onların Allahın yerinə ibadət etdikləri şeylərdən kənara çəkildikdə Ishaq və Yə'qubu ona ǝta etdik və hamısını peyğəmbər elədik.

Və Öz rəhmətimizdən onlara ehsan etdik və (tarix boyunca) onlar üçün doğru və üstün tə'riflər qərar verdik.

Və bu kitabda Musanı yad et! Həqiqətən, o, ürəyi saf idi və göndərilmiş Peyğəmbər idi.

Və Biz onu Tur (dağının) sağ tərəfindən səslədik, onunla danışmaq üçün özümüzə yaxınlaşdırdıq.

Və Öz rəhmətimizdən qardaşı Harunu da bir Peyğəmbər olaraq ona ehsan etdik.

Və bu kitabda İsmaili yad et! Həqiqətən, o, öz vədəsinə sadiq olan və göndərilmiş bir Peyğəmbər idi.

Və öz əhlini namaz qılmağa, zəkat verməyə əmr edirdi və Rəbbinin yanında bəyənilmiş idi.

Və bu kitabda İdrisi yad et ki, o çox doğruçu bir Peyğəmbər idi.

Vǝ (Biz) onu yüksək mərtəbəyə ucaltdıq.

Bunlar Adəmin nəslindən, Nuh ilə birlikdə (gəmidə) daşıdıqlarımızın nəslindən, İbrahimin, İsrailin, hidayət edib seçdiklərimizin nəslindən olan və Allahın onlara ne'mət verdiyi peyğəmbərlərdəndir ki, Allahın ayələri oxunduğu zaman ağlayaraq səcdəyə düşərlər.

Onlardan sonra namazı tərk edib şəhvətə uyan bir nəsil gəldi və tezliklə (öz) azğınlıqları(nın cəzası)-na rast gələcəklər.

Tövbə edib iman gətirən və saleh əməllər edənlər müstəsnadır, onlar cənnətə daxil olacaqlar və onlara heç bir haqsızlıq olmayacaq.

(Bağışlayan) Allahın öz bəndələrinə qeybdə və'də verdiyi ədən cənnətləridir. Onun və'dəsi mütləq yerinə yetməlidir.

Onlar orada boş söz deyil, ancaq "salam" eşidirlər. Ruziləri də səhər-axşam oradadır.

Bu, həmin o cənnətdir ki, bəndələrimizdən təqvalı olanları ona varis edəcəyik.

Və biz (mələklər) ancaq sənin Rəbbinin əmri ilə nazil oluruq. Qabağımızda [olan axirət], arxamızda [sovuşan dünya] və bunların arasında olan hər şey Ona aiddir. Və sənin Rəbbin əsla unudan deyildir.

O, göylərin, yerin və onların arasında olan hər şeyin Rəbbidir. Ona ibadət et və onun ibadətində səbrli ol! Heç Ona bənzərini (ki, ona da "Allah" deyilə) tanıyırsanmı?

Və insan deyir: "Mən öləndən sonra təzədən diriləcəyəmmi?"

Məgər insan bizim onu ilk dəfə heç bir şey olmadığı halda yaratdığımızı xatırlamırmı?

And olsun Rəbbinə ki, Biz onları şeytanlarla məşhur edəcəyik, sonra onları dizləri üstdə cəhənnəmin ətrafına düzəcəyik.

Sonra hər bir firqədən Rəhmana (Allaha) daha çox asi olanı çəkib çıxardacağıq.

Sözsüz ki, sonra (cəhənnəmə) vasil olmağa daha çox layiq olanları Biz daha yaxşı tanıyırıq.

Sizdən bir kəs olmaz ki, (cəhənnəmə) daxil olmasın. Bu, sənin Rəbbin üçün qəti bir hökmdür.

Sonra təqvalı olanları qurtaracağıq, zülmkarları isə orada dizləri üstə çökdürülmüş halda buraxacağıq.

Bizim açıq-aydın ayələrimiz onlara oxunduğu zaman kafirlər iman gətirənlərə deyər: "Bu iki firqədən hansının məqamı daha yaxşı və hansının məclisi daha gözəldir?"

Və onlardan qabaq neçə-neçə nəsilləri məhv etdik ki, onlar mal-dövlət və bər-bəzək baxımından (bunlardan) daha üstün idilər.

(Ya Muhəmməd!] De: "Zəlalət içində olan bir kimsəyə Rəhman bir zaman möhlət verər, nəhayət, və'də verildikləri əzabı, ya da qiyamət gününü görəndə biləcəklər ki, kimin məqamı daha pisdir və qoşunu daha gücsüzdür".

Allah hidayət tapanların hidayǝtini artırar və əbədi qalan saleh əməllər sənin Rəbbinin yanında savab baxımından daha xeyirlidir və nəticəsi daha xoşdur.

(Ya Muhəmməd) ayələrimizi inkar edib: "Mənə mütləq mal-dövlət və övlad veriləcəkdir!" - deyən adamı gördünmü?

Görəsən o qeybə vaqif olubmu, yoxsa Rəhmandan bir əhd-peymanmı almışdır?

Elə deyil; tezliklə söylədiyini yazacağıq və əzab üstündən əzabını artıracağıq.

Onun dedikləri (mal-övlad) Bizə qalacaq və Bizə tərəf tək-tənha gələcəkdir.

Onlar özlərinə qüvvət olması üçün Allahdan qeyri tanrılar qəbul etdilər.

Belə deyil; tezliklə (o tanrılar) onların ibadətini inkar edərlər və onlara düşmən olarlar.

Məgər görmürsən ki, Biz şeytanları kafirlərin üstünə göndəririk ki, onları tovlayıb yoldan çıxardırlar.

Elə isə tələsmə! Çünki Biz onların (sayılı nəfəslərini) bir-bir sayırıq.

Bir gün gələr ki, Biz təqvalıları Rəhmanın hüzuruna möhtərəm qonaq kimi məşhur edərik.

Günahkarları isə cəhənnəmə susuz (heyvan kimi) sürərik.

Rəhmanın tərəfindən söz almış kimsədən qeyri heç kim şəfaətə (şəfaət etməyə və ya şəfaət olunmağa) sahib olmaz.

Və dedilər: "Rəhman (Allah) özünə övlad götürmüşdür".

Doğrudan da çox qorxunc və pis bir iş gördünüz.

Az qala bu (sözdən) göylər parça-parça olmuşdu, yer yarılıb dağlar yerindən qopmuşdu.

Rǝhman (Allaha) övlad mənsub etdiklərinə görə.

Rəhman (Allaha) övlad götürmək yaraşmaz.

Göylərdə və yerdə olan bütün (məxluqlar) ancaq ki, Allahın hüzuruna bir qul kimi gəlməlidir.

Allah onları hesablayıb, tək-tək saymışdır.

Və qiyamət günü onların hamısı tək-tənha ona tərəf gəlməlidir.

İman gətirib saleh əməllər edənlər isə, Allah onlar üçün bir sevgi (məhəbbət) yaradacaqdır.

Əslində biz bu Qur'anı sənin dilinlə asan etdik ki, onunla təqvalılara bəşarət verəsən və onunla inadkar qövmü qorxudasan.

Biz onlardan qabaq neçə-neçə nəsilləri məhv etdik. İndi heç onlardan birini görüb hiss edirsənmi? Və ya onlardan bir səs-səmir eşidirsənmi?!